Vakantie

Vakantiepret – gekke dansjes

We schrijven juli 2014, een camping in Italië. Het is er een zoals vele. Dicht bij het strand en met een groot zwembad. Dat zwembad is na een halve dag regen en onweer net weer open. Diverse campinggasten begeven zich richting het zwembad. Zo ook een gezinnetje. Het ziet er allemaal zo gewoon uit. Behalve dan, dat een van de gezinsleden niet gewoon loopt, maar zich al dansend, erg debiel dansend, richting  het zwembad verplaatst.

Vakantiepret – te veel pogingen voor patroon

De bedoeling van vakantie is om even helemaal los te zijn van thuis. Even stoom afblazen na een jaar lang hard werken, het dealen met de gebruikelijke stress en de dagelijkse beslommeringen. Hoe moeilijk het is om jezelf los te weken merkte ik tijdens de afgelopen vakantie, toen het lot besloot dat ik eens nodig een handje geholpen moest worden.

Vakantiepret – het kraantje

Grofweg kun je columnisten indelen in twee soorten. De eerste haakt continue in op de actualiteit en neemt doorgaans politici op de hak. Het tweede soort is het type dat kleine verhaaltjes schrijft over zichzelf en de dingen die ze meemaken. Hoewel Ivo Opstelten en Fred Teeven me het soms te makkelijk maken, ben ik van het laatste soort. Al enkele jaren schrijf ik trouw iedere week een column. Ondanks een drukke baan en een levendig familieleven dwing ik mijzelf om iedere week een lapje tekst te produceren. Voor mijn vakantie heb ik mijn inspiratie volledig uitgewrongen en een drietal columns vooruitgeschreven. Op heenweg naar Italië heb ik me tijdens de lange rit diverse malen afgevraagd of ik met mijn uitgeputte inspiratie ooit nog wel een column zou kunnen leveren. Gelukkig had ik drie weken tijd om daarover na te denken. En vooral om er niet over na te denken.