IKEA

Column

Schreeuwen in IKEA

Deze week vroeg Nico Dijkshoorn zich in De Volkskrant af wat de verhalen zouden zijn als hij mensen onderaan de roltrap bij IKEA zou interviewen. Een gescheiden moeder wiens enige dochter uit huis ging. De pijn die ze voelde tijdens het aanschaffen van spulletjes voor haar nieuwe onderkomen. Vrezend voor de leegte en stilte in haar huis. Dat soort vragen stel ik mijzelf ook vaak, als ik in IKEA rondloop. Het mooie is dat je die vraag eigenlijk niet hoeft te stellen. Wie goed observeert, kan oneindig veel van mensen aflezen. 

‘Ik heb hem.’

Iedereen komt wel eens in de IKEA. En iedereen die daar komt, die hoort het wel eens: via de omroepspeaker worden alle bezoekers verzocht om uit te kijken naar een kwijtgelopen kindje. Het is een jongen of meisje van zo oud, met van die en die schoentjes en een blauw jasje en blond haar.