De middelbare school

Het was ruim tweeënhalf decennium geleden dat ik door een middelbare school wandelde, maar afgelopen weekeinde moest ik er plots weer aan geloven. De tijd vliegt, ik kan me die luiers nog herinneren als de dag van gisteren, maar nu waren we dus al op zoek naar een geschikte middelbare school voor onze oudste. Meteen kwamen er weer van die typische school-eigenaardigheden aan de oppervlakte. Zo blijkt dat nog steeds ieder lokaal zijn eigen geur heeft. En dat lerarenvolk is eigenlijk ook geen snars veranderd. Allemaal gekleed in een mengeling van ‘hip’ en ‘formeel’. Spijkerbroek met gympen maar dan wel een colbertje. Meer hipsterbaardjes dan vroeger, dat wel. Lopend door die gangen bekroop mij weer hetzelfde onaangename gevoel als vroeger. Van bordjes boven klassen met griezelige termen als ‘Wiskunde’, ‘Scheikunde’ of ‘Economie’ gingen mijn nekharen vijfentwintig jaar later weer recht overeind staan.

Nu hangen ‘Metallica’, en ‘Iron Maiden’ als gevestigde orde aan de muur

Bij ‘Muziek’ was ik wel even verrast. Ik werd vroeger verketterd om mijn heavy metal, maar nu hangen ‘Metallica’, en ‘Iron Maiden’ als gevestigde orde aan de muur in het muzieklokaal. Terecht natuurlijk, maar wel dertig jaar te laat. Bovendien zet iedere jeugdcultuur zich af tegen de gevestigde orde, dus hoe goed bedoeld het ook is, die scholieren gaan het niet luisteren. Ik heb immers nog steeds een teringhekel aan de Beatles omdat ik ze moest aanhoren bij muziekles op de HAVO. Ik heb zelfs een proefwerk moeten maken over de Beatles, kun je het je voorstellen? Hey Jude, tief een eind op, Jude.

Ik voel me zo verloren op zulke bijeenkomsten, de zinloosheid van het bestaan is niet duidelijker te omvatten dan door het bezoeken van een open dag van een middelbare school. Het ergste is dat je dan ook nog allemaal van die halve bekenden tegenkomt, die ook op zoek zijn naar een geschikte school voor hun kroost. Schijnbaar weten die lui precies  wat ze willen, en hebben ze een duidelijk beeld van wat een school te bieden heeft. Dat wordt je dan in geuren en kleuren medegedeeld. Dan voel ik dus de noodzaak om ook maar iets slims of verstandigs te zeggen over de één of andere school. Anders kom ik helemaal zo lomp over. Terwijl ik me eigenlijk dus afvraag waar je zo’n aanname dan op baseert. Is het een goede school omdat die mevrouw bij het standje zo vriendelijk was? Of omdat ze een airtrack in de gymzaal hebben? Het aanbod in de kantine? Ga toch fietsen.

Een gezellig vriendengroepje om de dagen op school mee door te komen

Kijk, waar het om gaat is dat je zoon of dochter een leuke tijd gaat hebben op de middelbare school. Dat is het allerbelangrijkste en daarna komt de rest vanzelf. Een gezellig vriendengroepje om de dagen op school mee door te komen, om te beginnen. En natuurlijk moet het niveau een beetje aansluiten. Iemand die jaren op zijn figuurlijke tenen moet lopen omdat het simpelweg te moeilijk is, wordt niet gelukkig.

Daarom mag hij van ons lekker zelf kiezen.  En ik moet zeggen, het is een uitstekende keuze geworden. Een school op redelijke fietsafstand, en met aanbod van het juiste niveau. Hopelijk met straks een leuk vriendengroepje. Het is allemaal niet zo moeilijk, die pubers hebben al genoeg aan hun hoofd. Geloof het of niet, school is echt maar bijzaak op die leeftijd. En met het aanbod in de kantine zit het wel snor. Ze hebben heerlijke panini’s. Want die hebben we natuurlijk al geproefd.