Column

Gewoon vier keer winnen!

Laatst zag ik op tv iets over een mijnwerker. Die kerel werkte in een mijn. Dat doen mijnwerkers. Hij werkte iedere nacht. Overdag sliep hij.  Zo verliep zijn leven en hij deed het tot aan zijn oude dag. Als hij ‘s ochtends van de mijn naar huis fietste, kwam hij soms zijn zoon tegen, die op weg naar school was. Dat was eigenlijk het beste moment van de dag. Want hij hield veel van zijn zoon, maar vanwege zijn werk zag-ie hem niet vaak. 

Column

Over Minecraft, reclame en schelden Enzo

Laatst vernam ik dat er op internet meer geld wordt uitgegeven aan reclame dan op televisie. Ik snap dat helemaal. Al jaren wordt er geroepen dat tv kijken zoals we het kennen verdwijnt. En terecht. Wie heeft er nog zin om tussen de vrachtladingen aan irritante reclames door een programma te kijken? Mijn vrouw en ik hebben Netflix ontdekt. Voor een tientje per maand kijken we lekker zelf wat we willen, wanneer we willen en zonder reclame.

Column

Met Floortje naar het einde van de wereld

Floortje reist iedere zondagavond naar het einde van de wereld. Daar maakt ze kennis met de plaatselijke bewoners. Zo begon ze het seizoen op een of ander verlaten eiland waar een tweetal Russen zich verplaatsten per quad en toezicht hielden. Ze noemden zich ‘rangers’. Terecht. Een terugkeer naar de bewoonde wereld zat er niet meer in voor die jongens. Ze waren uitgerangeerd. Nico Dijkshoorn merkte terecht op in de Volkskrant hoe griezelig dat moet zijn. Begint zo’n geïsoleerde Rus ineens over een film van dertig jaar geleden en verder heeft hij niks te zeggen. Dan gaat de week die je daar moet blijven angstig lang duren.

Stemmentellen

Daar waar het technologisch al lang mogelijk is om een elektronisch en veilig stemsysteem op te zetten, vinden wij het nodig om met potlood een rondje in te vullen op een lap papier van een halve meter.  Het zal je roeping maar zijn: stemmenteller. In de plaatselijke buurtsoos worden kliko’s vol met stembiljetten op de grond leeggemieterd. Het is dan jouw taak om ze te sorteren en het aantal stemmen te tellen. Bij het aanzien van zoveel treurnis zou ik slechts zin hebben om knetterhard te huilen.

Column

Jumbo plaatjes verzamelen

Net als veel collega NAC supporters verzamel ik momenteel voetbalplaatjes. Jumbo heeft flink uitgepakt, een boekje volkrijgen is nog niet zo makkelijk. Omdat ik twee zoontjes heb moet ik nog eens twee boekjes vullen ook. Geen probleem, ik doe dat met liefde. Gelukkig helpen er aardig wat mensen mee. Opa en oma shoppen nu bij de Jumbo in plaats van de Appie. Zelfs buurtbewoners zijn zo vriendelijk om plaatjes mee te sparen. Regelmatig vind ik een stapeltje zomaar op de deurmat. Daarvan maak ik dan een plaatje met mijn telefoon en die post ik in de Facebookgroep van onze buurt met het bijschrift: ‘Bedankt!’ De gulle gever reageert dan met een like. Zo gaat dat tegenwoordig. Zelfs mijn voetbalmaat Ido was zo attent om bij de laatste thuiswedstrijd tegen Telstar enkele plaatjes te overhandigen.