Wat een grap

Geestig uit de hoek komen, een heel gezelschap in lachen laten uitbarsten, dat willen we allemaal. Onlangs was ik weer eens op een feestje. Het was zo’n typisch feestje met een kringetje van stoelen in de woonkamer. Op tafel stonden diverse bakjes chips en zoutjes. Later zou daar nog een snijplank met toastjes aan worden toegevoegd.

Aan het plafond hingen slingers en ballonnen. Op de gastheer na kende ik niemand van het gezelschap. En de gastheer had zijn handen vol aan het managen van stukjes taart en diverse drankjes. Aan de overkant van het kringetje zat een dame, een tikkeltje saai maar toch best knap. Ze hoorde bij de meneer die naast haar zat, die aan dataprocessing deed. Ze vertelde over hun nieuwe vijver die bijna af was en de koikarpers die er in zouden gaan zwemmen. Ik reageerde door te vertellen dat ze die koikarpers nog maar eens moest overwegen, omdat wij er vroeger thuis ook één hadden gehad en dat was echt een rotbeest. Ik had er wel eens anderhalf uur mee in het bos gewandeld zonder dat-ie ook maar een keer zijn behoefte had gedaan. En wat denk je? Toen we thuis kwamen ging het kreng meteen expres tegen de bank aanpissen. Rotbeesten zijn het! Toen werd het helemaal stil. Iedereen keek me aan en niemand lachte.