Breda

Column

De brouwerij

Ik was negentien. Nog niet eens student maar verkeerde al wel in geldnood. De brouwerij bood uitkomst. Na bemiddeling door het uitzendbureau kreeg ik daar een functie aangeboden. Tegen vergoeding van een rijkelijk minimumloon werd ik ‘chef de bouteille’. Die functietitel had ik mezelf toegeëigend. 

Bullit

Als ik door de Veemarktstraat wandel, kom ik langs het pand waar vroeger ‘Bullit’ zat. Ze moeten de voorgevel flink verbouwd hebben want de exacte locatie weet ik niet meer aan te wijzen. Als ik me niet vergis, zit er nu een winkel voor mensen die verlichting zoeken. 

Het is ons levensmotto

Niemand krijgt ons klein. Als we onderuit gaan, pakken we gewoon de draad weer op. Vol goede moed. We komen terug, sterker dan ooit. Nooit opgeven altijd doorzetten. Het is ons levensmotto. Of ik een gastcolumn wil schrijven. Natuurlijk. Als de B-siderats me iets vragen, zeg ik geen nee. Want ik mag ze wel, die ratten. Ik lees al jaren mee. Op Twitter flirten we al een poosje met elkaar. Hoewel ik geen specifieke opdracht heb meegekregen, vermoed ik wel waarover mijn gastcolumn dient te gaan.