Even Wachten

In de supermarkt is een kassa waar slechts één klant in de rij staat. Dat is dus de mijne, want alle andere kassa’s hebben een wachtrij. En ik heb een hekel aan wachten. Dus ik knal mijn boodschappen op de band en ik zal zo wel aan de beurt zijn. Meneer voor mij lijkt daar anders over te denken.

Wat een grap

Geestig uit de hoek komen, een heel gezelschap in lachen laten uitbarsten, dat willen we allemaal. Onlangs was ik weer eens op een feestje. Het was zo’n typisch feestje met een kringetje van stoelen in de woonkamer. Op tafel stonden diverse bakjes chips en zoutjes. Later zou daar nog een snijplank met toastjes aan worden toegevoegd.

U bent te duur

Ik had nog nooit van ze gehoord, het CVZ, ofwel het College Voor Zorgverzekeraars. Volgens hun website zijn ze “een overheidsorganisatie die erover waakt dat verzekerden via de Zorgverzekeringswet en de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten de zorg kunnen krijgen die voor hen noodzakelijk is.” Dat klinkt goed. Je zou zeggen dat zorgverzekeraars genoeg fatsoen in hun donder hebben om dat zelf te regelen. Maar het is natuurlijk nooit verkeerd als een clubje zoals bijvoorbeeld het CVZ daar op toeziet.