Marktmislukkingen

Een beter woord dan ‘marktmislukking’ kan ik er niet voor verzinnen. Kent u Betamax nog? Of Philips CD-i? Juist, stuk voor stuk producten die ooit bedacht en ontwikkeld waren maar die op de markt nooit een succes zijn geworden. Met uiteenlopende oorzaken. Betamax was een uitstekend videosysteem, veel beter dan concurrent VHS eigenlijk. Maar toch werd VHS de standaard. Overal werd VHS gebruikt. De videotheek verhuurde alleen films op VHS, en als je een lege videoband wilde kopen bij de V&D, dan was alleen VHS verkrijgbaar. Reden? VHS was ontzettend slim in de markt neergezet. De knappe koppen die het veel betere Betamax ontwikkelden, hadden het nakijken.

CD-i is weer een heel ander verhaal. Tot op de dag van vandaag begrijp ik niet wat de uitvinder van CD-i gedacht moet hebben, evenmin waarom hij niet door zijn baas is teruggefloten. Ik zal proberen te omschrijven wat het was, CD-i. Het was een soort CD speler met daaraan een game-controller. Hij had een tv en audio-uitgang. Het idee was dat ‘producenten’ dan multimedia cd’s konden gaan produceren met daarop naast muziek ook nog allerlei beeld, of zo. Ook werden er een paar verdwaalde games uitgebracht die de geschiedenis zouden ingaan als de allerbelabberdste aller tijden. De samenhang ontbreekt hier wat mij betreft ook. Al gauw bleek dat niemand zat te wachten op een CD-i. Het apparaatje stierf een stille dood.

Veel marktmislukkingen kan ik niet bedenken. Erg veel zullen er ook niet zijn want ze kosten bakken met geld en ze leveren niks op. Er is er nog één die ik niet onvermeld wil laten. Ik ben tenslotte de trotse bezitter van een exemplaar en ik heb er hard voor gespaard.

Een Paradiso. Het is geen caravan, het is ook geen vouwwagen. Het zit er een beetje tussenin. Het is een soort klapdoos op wieltjes, die je achter je auto kunt hangen. Het lijkt op een platgeslagen Eriba. Eenmaal op de plaats van bestemming kun je hem openklappen. Dan heb je dus een caravan, maar de muren zijn van tentstof, terwijl het dak en het onderste deel van de zijkant van hard plastic zijn gemaakt. Toegegeven, het ziet er niet uit. Dat vinden niet alleen wijzelf. Meestal komt de hele camping uitgelopen om te zien hoe wij onze Paradiso uitklappen. Ook tijdens het verblijf komen er regelmatig vakantiegangers langs om dit buitenaardse misbaksel te aanschouwen. Vooral kinderen blijven ongegeneerd staan observeren. Volwassenen doen dat meer stiekem. Ik vind het allemaal prima.

Ik vind hem geweldig, de Paradiso. Op de snelweg heb je er totaal geen last van, want hij vangt geen wind. Ook kun je er door je achteruitkijkspiegel gewoon overheen kijken. Je kunt er, net als bij een echte caravan, een voortent aan bevestigen, of een luifel. Ik heb hard moeten zoeken naar mijn Paradiso. Ze worden al een poosje niet meer gemaakt. Blijkbaar zit niemand er op te wachten. Ik wel, ik kijk nu al uit naar de zomervakantie. Dan hang ik mijn marktmislukking achter de auto en rijden we zo vrij als een vogeltje Europa door.

 

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.