Koekjespindakaas

Op het ministerie wist iedereen waar dat bonnetje lag. Werkelijk iedereen, tot en met de schoonmakers aan toe. Ze liepen er dagelijks langs en keken massaal de andere kant op. Een aantal forensische IT nerds, die hun taak al te serieus namen, kregen de opdracht hun tijd maar weer te steken in het zoveelste geldverslindende flop-project. Prima als je dat geen doofpot wilt noemen. Of die Duitsers het nou wel- of genocide noemen doet er ook niets toe.

Waar het wel om gaat vandaag, dat zijn de woorden die families vestigen en in gebruik nemen. Of zoals Stephen King het ooit omschreef: ‘Families have their own language.’ Dat is ook zo. ik heb daar eens over nagedacht en ben tot de conclusie gekomen dat Stephen gelijk heeft. In dit lapje tekst deel ik een aantal van die voorbeelden uit onze familie met je.

Uitgederfd

Wie voor het verschijnen van deze column Googlede naar de term ‘uitgederfd’ kreeg geen resultaten. Sinds onze vakantie in Italië is ‘uitgederfd’ een gevleugelde term in ons gezinnetje. Het begon allemaal toen onze jongens slakkenhuisjes verzamelden. Die slakkenhuisjes bevatten geen bewoner meer en als er al wel een aanwezig was, dan was deze overleden, of hard op weg naar die toestand. Onze jongens noemden dat ‘uitgederfde slakken’. Sindsdien is ‘uitgederfd’ een term die wordt gebruikt om iets aan te duiden wat oud, versleten of verlept is.

Koekjespindakaas

Speculoos ziet er uit als een soort pindakaas. Het smeert iets stugger en er zitten hier en daar wat harde stukjes in. Omdat de smaak dicht in de buurt van heerlijke koekjes komt, en Speculoos eveneens een ‘crunchy bite’ heeft, kreeg Speculoos bij ons thuis de naam koekjespindakaas. We zijn er dol op. Iedere dag gaan er boterhammen met koekjespindakaas mee naar school en kantoor.

Tot slot heb ik er ook nog één: ‘Heldin’. Die term heb ik voor Kiki Bertens gereserveerd. Haar Grand Slam titel en top rank op de wereld ranglijst zitten in het verschiet. Die komen iedere dag een dag dichterbij.