Stemmentellen

Daar waar het technologisch al lang mogelijk is om een elektronisch en veilig stemsysteem op te zetten, vinden wij het nodig om met potlood een rondje in te vullen op een lap papier van een halve meter.  Het zal je roeping maar zijn: stemmenteller. In de plaatselijke buurtsoos worden kliko’s vol met stembiljetten op de grond leeggemieterd. Het is dan jouw taak om ze te sorteren en het aantal stemmen te tellen. Bij het aanzien van zoveel treurnis zou ik slechts zin hebben om knetterhard te huilen.

Ik vraag me af hoe dat dan in zijn werk gaat. Moet de stemmenteller dan een stapeltje maken voor iedere partij? Houdt hij die bij in een Excel tabelletje of turft hij handmatig, achterop een bierviltje? Moet je die ieder uur telefonisch doorgeven? Wat doe je met de stembiljetten die je al geteld hebt? Je kunt ze niet in de kliko gooien, want dan krijg je ze opnieuw voor je kiezen.

Nog erger lijkt me de stilte in het zaaltje waar de PvdA-top zich heeft verzameld. Sta je daar, met een glaasje lauwe pils, komt ineens Lodewijk bij je staan. Kijk je nog ongemakkelijk de andere kant op, alsof je hem zogenaamd niet ziet, begint-ie ineens een lulverhaal op te hangen. Wat zeg je dan? ‘Het zijn maar verkiezingen. In de peilingen waren we veel beter.’ Of: ‘We schreven historie! Nooit eerder verloor een partij zoveel zetels!’

Rutte is nog steeds de grootste maar levert tien zetels in. Een optimist die alles weglacht zit daar vast niet mee. Met het paar zeteltjes dat Geert erbij krijgt zit regeren er niet in. Het zal wel weer een aardige coalitie worden en dan horen we er weinig meer van, de komende vier jaar, behalve dan over een aantal verbroken verkiezingsbeloften.

Wat ben ik blij dat ik deze avond heerlijk op de bank zit, met een wijntje, en niet op mijn knieën in de buurtkantine verzuip onder een berg stembiljetten.